روابط
خواستــه اي در ميـان نيست كه به اين بينديشيم كه اكنون مي خواهيم يا نمي خواهيم از تمايل دروني مان نسبت به ديگران صحبت كنيم .
شايد ديدگاهي مبني بر اينكه حسي مشترك وجود دارد ، ما را وادار مي سازد كه از بند ترديد رها شويم و به سادگي حرفي را در ميان بگذاريم .
اما تحليل مـا از رفتارهـا ، ما را مجاب مي كند كه مي توان پاسخي شنيد .
حسي عاطفي كه نسبت به يكديگر هميشه در ما نهفته است در يك لحظه باعث مي شود نسبت به اين روابط آگاهي پيدا كنيم و آن را به زبان بياوريم .
جاي خطا هميشه وجود دارد . يا نمي پذيريم يا پذيرفته نمي شويم .
آنچه بعد از اين اتفاق مي افتد نبايد شكل آزردگي به خود بگيرد ، اگر صبر و تدبيري وجود دارد راه را پيدا خواهيم كرد .
..
15:2  | ستايش |
