حرفهاي من با خودم

دوشنبه 1386/09/19

...

نه ،

نه ، اين جا هيچ تصميم هولناكي

يا فكر پيچيده اي

يا حرف رعب آوري

نيست

نه ،

نه ، اين جا هيچ كس شقاوت

يا گناه

يا بازي سخت را

نمي داند

و اگر كف دست اين هستي سياه

اين هستي كور

اين هستي مست

كه – بس كه تند مي چرخد – سرش گيج رفته است

شعري باشد ،‌

خوب نگاه كنيد !

درست لاي آن دست هاي كوچك سپيد است

عکس : دومینک بامبنگ - اندونزی

10:26 | ستايش |

صندوقچه ای کوچک دارم ، مثل صندوقچه ای که کودکان تیله های خود را در آن میریزند
در این صندوقچه ، چند لبخند گذاشته ام ، گاهی در این صندوقچه را میگشایم ، به این لبخندها نگاه میکنم ، و دل تنهاییم تازه میشود . در این صندوقچه ، عشق نیز دارم ، میتوانم همه چیز خود را از دست بدهم ، اما این صندوقچه را نمیتوانم . این صندوقچه کوچک ، فناناپذیر است
و در من حسی از جاودانگی میریزد
...
دوست ندارم با مردم بی نزاکت باشم ، شاید زیاد حرف بزنم ولی در عین حال شنونده بسیار خوبی هستم ، بطور حیرت انگیزی متناقصم ، نیمی از اوقات لطیف ، رئوف ، ملایم و عادل
و نیم دیگــر ستیــزه جــو ، لجبــاز ، بی تاب ، افسرده و سرگردان .
اغلب توانایی تمرکز و تعمق در موضوعات ژرف را دارم
و با عشق به کتاب بدنیا آمده ام
...
دوست دارم توی وبلاگ از چيزهایی بنويسم که به آن علاقه دارم
و
شايد نوعي ديگر ...

..
اشعار و مطالب را برای احترام با نام شاعر و نویسنده می نویسم . آنهایی که نام ندارد را اگر زاییده ذهنم نباشد ، نامشان را نمی دانم .
..