حرفهاي من با خودم - علامت های سوال

چهارشنبه 1386/07/18

علامت های سوال

دير زماني ست كه با علامت هاي سوال زندگي مي كنم

و اكنون

علامتي پر رنگ تر و بزرگ تر

كه چه كنم

با سوالهاي بي جواب ؟

اكنون

من در رنجم

از شاهد بودنم

از بايد به آن انديشيدنم

از ياري نتوان كردنم

به خود

گاه مي انديشم

كه خوب بود اگر

خدا مي آمد و مي نشست و

فقط برايم مي گفت

همه چيزهايي كه مي خواهم بدانم

8:4 | ستايش |

صندوقچه ای کوچک دارم ، مثل صندوقچه ای که کودکان تیله های خود را در آن میریزند
در این صندوقچه ، چند لبخند گذاشته ام ، گاهی در این صندوقچه را میگشایم ، به این لبخندها نگاه میکنم ، و دل تنهاییم تازه میشود . در این صندوقچه ، عشق نیز دارم ، میتوانم همه چیز خود را از دست بدهم ، اما این صندوقچه را نمیتوانم . این صندوقچه کوچک ، فناناپذیر است
و در من حسی از جاودانگی میریزد
...
دوست ندارم با مردم بی نزاکت باشم ، شاید زیاد حرف بزنم ولی در عین حال شنونده بسیار خوبی هستم ، بطور حیرت انگیزی متناقصم ، نیمی از اوقات لطیف ، رئوف ، ملایم و عادل
و نیم دیگــر ستیــزه جــو ، لجبــاز ، بی تاب ، افسرده و سرگردان .
اغلب توانایی تمرکز و تعمق در موضوعات ژرف را دارم
و با عشق به کتاب بدنیا آمده ام
...
دوست دارم توی وبلاگ از چيزهایی بنويسم که به آن علاقه دارم
و
شايد نوعي ديگر ...

..
اشعار و مطالب را برای احترام با نام شاعر و نویسنده می نویسم . آنهایی که نام ندارد را اگر زاییده ذهنم نباشد ، نامشان را نمی دانم .
..