تبليغاتX

                                       باران ، خيال خيس خورده اي است كه در اوج سقوطش مرئي شده است
 

حرفهاي من با خودم - سکوت

یکشنبه 1386/06/18

سکوت
 

 

    ميان زمين و آسمان ، نردباني است

    سكوت در اوج اين نردبان است

    كلام يا نوشتار ،‌ هر چقدر هم كه قانع كننده باشند ، باز هم در ميانه ي اين نردبان هستند

    بايد بر آن ها پا نهاد ،‌ بدون هيچ فشاري ،

    سخن گفتن دير يا زود به شرارت بدل مي شود 

    نوشتن دير يا زود به شرارت بدل مي شود

    دير يا زود بي شك ، بي ترديد

    تنها سكوت از شرارت تهي است

    سكوت اولين و آخرين است

    سكوت عشق است

    و در غير اينصورت ، از صدا هم پست تر است

    ساعت هاي خاموشي ، ساعت هايي هستند كه آشكارا آواز سر مي دهند

     « فراتر از بودن كريستين بوبن »

..

 


 

17:16  | ستايش   |