حرفهاي من با خودم - لحظاتی که ..

دوشنبه 1386/06/05

لحظاتی که ..

گوش تا گوش از حرف هایی پرم

حرف هایی که در دلی مچاله ریخته ام

دلم را ، بیهوده به بهانه ای خوش می کنم

و کمی بعد ، بهانه را به دست شعری می دهم

لحظاتی هست كه

فرسودگی از در و دیوار می‌بارد

لحظاتی هست كه

زند‌گی قانعم نمی‌کند

لحظاتي كه به اندکی مرگ احتیاج دارم

16:5 | ستايش |

صندوقچه ای کوچک دارم ، مثل صندوقچه ای که کودکان تیله های خود را در آن میریزند
در این صندوقچه ، چند لبخند گذاشته ام ، گاهی در این صندوقچه را میگشایم ، به این لبخندها نگاه میکنم ، و دل تنهاییم تازه میشود . در این صندوقچه ، عشق نیز دارم ، میتوانم همه چیز خود را از دست بدهم ، اما این صندوقچه را نمیتوانم . این صندوقچه کوچک ، فناناپذیر است
و در من حسی از جاودانگی میریزد
...
دوست ندارم با مردم بی نزاکت باشم ، شاید زیاد حرف بزنم ولی در عین حال شنونده بسیار خوبی هستم ، بطور حیرت انگیزی متناقصم ، نیمی از اوقات لطیف ، رئوف ، ملایم و عادل
و نیم دیگــر ستیــزه جــو ، لجبــاز ، بی تاب ، افسرده و سرگردان .
اغلب توانایی تمرکز و تعمق در موضوعات ژرف را دارم
و با عشق به کتاب بدنیا آمده ام
...
دوست دارم توی وبلاگ از چيزهایی بنويسم که به آن علاقه دارم
و
شايد نوعي ديگر ...

..
اشعار و مطالب را برای احترام با نام شاعر و نویسنده می نویسم . آنهایی که نام ندارد را اگر زاییده ذهنم نباشد ، نامشان را نمی دانم .
..