« اوشو »

..

    خدايا

    در كنار باورم ايستاده ام

    با ترسم

.

    بدون عشقم

    فراتر از خشمم

.

    در برابراميدم

    و با نيازمندي ام

.

    مرا درياب ، همانگونه كه خود فرمودي :

    «‌ مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم »‌ «‌ سوره مومن ، آيه 60 »‌

    «‌ و آدمي تا بوده ، شتابزده بوده است »‌ «‌ سوره اسراء‌ ، آيه 11 »‌

..

    به قول حاج يونس فتوحي :

..

    من اينجا بس دلم تنگ است

    و هر سازي كه مي بينم بد آهنگ است

.

    ره توشه بردارم ؟

    قدم در راه بگذارم ؟

    كجا ؟

    هر جا كه اينجا نيست

    من اينجا از نوازش نيز چون آزار ترسانم

.

    من اينجا بس دلم تنگ است

      « مهدي اخوان ثالت با كمي تغيير به حال اين روزاي خودم »‌  

..

    دير زماني ست كه با علامت هاي سوال زندگي مي كنم

    و اكنون

    علامتي پر رنگ تر و بزرگ تر

    كه چه كنم

    با سوالهاي بي جواب ؟

.

    اكنون

    من در رنجم

    از شاهد بودنم

    از بايد به آن انديشيدنم

    از ياري نتوان كردنم

    به خود

.

    گاه مي انديشم

    كه خوب بود اگر

    خدا مي آمد و مي نشست و

    فقط برايم مي گفت

    همه چيزهايي كه مي خواهم بدانم  

..

    تصور مي كني

    كه تو هنوز

    كوچك تر از آني

    كه پرسش هاي بزرگ

    مطرح كني ؟

.

    پس بدان

    كه بزرگان كوچكت مي كنند

    پيش از آني كه به اندازه كافي بزرگ شوي

..

    و شاید هم نوعی دیگر ...  

    هزار و يك اسم داري و من از همه اسم «‌ لطيف »‌ را دوست تر دارم

    كه ياد ابر و ابريشم و عشق مي افتم

    خوب يادم هست از بهشت كه آمدم ،‌تنم از نور بود و پر و بالم از نسيم ،‌

    بس كه لطيف بودم توي مشت دنيا جا نمي شدم

    اما زمين تيره بود ، كدر بود ،  سفت بود و سخت

    دامنم به سختي اش گرفت و دستم به تيرگي اش آغشته شد

    و من هر روز قطره قطره تيره تر شدم و ذره ذره سخت تر

    من سنگ شدم و سد و ديوار

    ديگر نور ازمن نمي گذرد ،

    ديگر آب از من عبور نمي كند ،

    روح در من روان نيست و جان جريان ندارد ،

    حالا تنها يادگاري ام از بهشت و از لطافتش ،‌

    چند قطره اشك است كه گوشه ي دلم پنهانش كرده ام

    گريه نمي كنم تا تمام نشود ،‌

    مي ترسم بعد از آن از چشم هايم سنگ ريزه ببارد

..

    يا لطيف

    اين رسم دنياست كه اشك ،‌ سنگ ريزه شود و روح ،‌ سنگ و صخره ؟

    اين رسم دنياست كه شيشه ها بشكند و دل هاي نازك شرحه شرحه شود ؟

    وقتي تيره ايم ، وقتي سراپا كدريم ، به چشم مي آييم و ديده مي شويم ،

    اما لطافت هر چيز كه از حد بگذرد ، ناپديد مي شود 

..

    يا لطيف 

    كاشكي دوباره مشتي ،‌ تنها مشتي از لطافتت را به من مي بخشيدي

    تا مي چكيدم و مي وزيدم و ناپديد مي شدم ،

    مثل هوا كه ناپديد است ،‌ مثل خودت كه نا پيدايي ...

..

    يا لطيف

     مشتي ،‌ تنها مشتي از لطافتت را به من ببخش ...

    گاهي گريزگهي مي جويم

    پيش تو

    از تو و از خويشتنم

.

    از خشمم به تو

    از نابردباري ام

    از خستگي

.

    از زندگي

    كه اميدها را بر مي كند

    به سان مرگ

.

    من پناه مي جويم

    پيش تو

..

     كنار زد دريا را

     تا ماهي ها را ببيند

     روشن فكر  5        احمق 5

       « فريد قدمي – مرداد 82 »

  ..

    خیلی خوب ... خیلی زود به خیلی بد دگرگون شد
    خیلی زود
..
    هیچ کس چیزی به من نگفت و به همین دلیل هیچ وقت سر در نیاوردم که چرا خیلی خوب آنقدر زود

    دگرگون شد به خیلی بد
   آفتاب ... دگرگون شد به سایه - به باران
    شور و شوق ... دگرگون شد به لذت -  به درد
    ترنم ترانه های دل انگیز عاشقانه جایش را داد به سردادن سرودهای غم انگیز
    خیلی زود
..
    با " تا ابد " شروع شد
    و ابد دگرگون شد به گاهی - هیچ وقت
    "و مرا دوست داشته باش" دگرگون شد به "جایی هم (در قلبت ) برای من در نظر بگیر"
    خیلی زود
..
    خیلی خوب...  زودتر از آنکه می اندیشیدیم دگرگون شد به خیلی بد
    خیلی زود
..
    اگر هیچ کس به تو نگفته باشد - اکنون دیگر باید بدانی
    که خیلی خوب خیلی زود دگرگون می شود به خیلی بد
     خیلی زود
    « شل سیلوراستاین »

    دنيا هرگز دل را به رسميت نمي شناسد ،‌

    اما همين دل است كه ما را از دنيا مي رهاند

    و به ما فرصتي براي دوست داشتن مي دهد

     «‌ كريستين بوبن »‌

..

    چندمين پائيز تنهائيست ؟؟؟

    ..

    يك عمر را پشت سر ميگذارم

    در يك لحظه

    بر خويش ميگريم

    هميشه نا تمام ميماند

    حرفهاي من با خودم 

..